En: een oproepje aan jullie allemaal
Beste allemaal, Wederom bedankt voor jullie berichtjes op de site, leuk om elke dag weer wat nieuws te lezen!
Ons bezoekje aan Koh Samet is bijna afgelopen. Zo meteen vertrekken we terug naar Bangkok. Morgen zijn Than’s reisdocumenten klaar. Diezelfde avond (vrijdag) vliegen we terug naar Nederland. Hoewel we in eerste instantie het liefst zo snel mogelijk naar huis hadden gewild, merken we dat deze dagen veel nut hebben gehad. Doordat we even wat langer op één plek bleven en hier niets anders te doen was dan zwemmen/eten/slapen, konden we het leven simpel houden en kregen we de gelegenheid elkaar beter te leren kennen. Daardoor ging de communicatie steeds beter. We zien nu ook duidelijk waarmee we aan de slag moeten als we thuis komen, en waarom. Than moet nog een proces door waarin hij zich aan ons gaat hechten. We hebben nu ervaren dat we als ouders nog ‘inwisselbaar’ zijn. Hij heeft nooit een ‘vaste’ vader of moeder gehad en gedraagt zich naar de vervulling van zijn basisbehoeften. Wie hem eten/drinken geeft of aandacht, wordt beloond met zijn gulle lach. Maar schijn bedriegt, in werkelijkheid vertrouwt hij niemand en voelt hij zich bij niemand veilig. Een onvoorwaardelijke band heeft hij nog nooit gehad. Zo heeft hij niet hoeven huilen bij het afscheid van het kindertehuis. Dat een bijna-kleuter met zo weinig emotie afscheid neemt van de plek waar hij is opgegroeid, spreekt boekdelen. Dat vertrouwen moeten wij zien te winnen. Dat gaan we doen door zijn wereld klein te houden voorlopig, door geen ‘kraam’bezoek te ontvangen, door hem niet mee te nemen naar feestjes enz. Maar daar hebben we ook jullie hulp bij nodig: wanneer je hem ontmoet, houd dan fysieke afstand (geen hand, geen knuffel); wanneer je iets te eten of drinken wil geven (of misschien een kadootje) geef dat dan via Peter of mij; wanneer hij zich pijn doet, laat hem door ons troosten; wanneer hij zelf toenadering zoekt, houd dat dan een beetje af, laat hem niet bij je op schoot klimmen bijvoorbeeld. Het voelt misschien vreemd, maar hoe beter iedereen zich aan deze regels houdt, des sneller Than een basisvertrouwen/-veiligheid opbouwt. En dat is heel erg belangrijk voor zijn verdere ontwikkeling. Wanneer het wat beter gaat, kunnen opa’s/oma/ooms/tantes/neefjes/nichtjes en mensen uit directe omgeving wat dichter bij hem komen en zo maken we het kringetje geleidelijk aan groter. Hoe lang dit gaat duren is niet vantevoren te zeggen.
Op deze blog zullen we nog regelmatig van ons laten horen, zodat je verdere ontwikkelingen nog kunt volgen, als je dat leuk vindt.
Tot slot nog een kleine feitenverzameling van de afgelopen 1,5 week:
• Than houdt van spicy food (en is sowieso een bodemloze put aangezien hij alleen afgemeten porties op tijd en uur is gewend);
• Than kan nog niet zo goed uit de voeten met duplo of ander bouwmateriaal, maar je kan er ook heel goed mee gooien;
• Than is een waterrat: nooit eerder zee of zwembad gezien, maar plonst er direct in;
• De vrijheid overviel Than een beetje bij ons, bijv.: naar de wc wanneer je wil, en dat dus 100x op een dag willen doen, zo ook met tandenpoetsen, water drinken, iets eten, handen wassen enz. Ook een vol bord met eten in het restaurant is lastig, die moet leeg als het aan hem ligt;
• Floor wil graag oppassen, voor een kleine vergoeding;
• Papa en mama moesten wel een beetje wennen aan het ritme en de ‘nukken’ van een 3-jarige. Even terughalen hoe dat ook al weer moest ;)
• Than wil niet aankleden na het douchen, waarschijnlijk werden ze in het tehuis eerst helemaal ingepoederd. Een foto getuigt daarvan en zo’n bus poeder kregen we ook in grootverpakking mee van de directrice.
• Than is een heel zelfstandig jongetje (aankleden, tandenpoetsen, naar de wc, met vork en lepel eten)
• Than doet alles wat Floor doet, exact na.
• Than kent al de volgende woordjes: kam (eerste woordje) tieteboe (kiekeboe), tlooi (Floor met de ‘r’ van Peet) of tloo’tje (floortje), papa, mama, hallo, olietan (oliefant), nijpaad, asjebief, dankewel, auto, boot, appel, tulip (tulp), éé-téé-dlie! & hij kan het hele volkslied van Thailand zingen.
• Ons Thais wordt ongeveer in hetzelfde tempo steeds beter. Aldus Floor: ‘Mag ik nog een beetje nám?’ ‘Zullen we ‘kin-khaao?’

