donderdag 8 juli 2010

Ta Papa


Een dag of vijf, zijn we nu thuis met Than. En het gaat goed. In aanmerking genomen wat hij allemaal heeft meegemaakt, doet Than het voorbeeldig. Natuurlijk zijn er allerlei dingen waarmee we aan de slag moeten. Dat hoort nu eenmaal bij zijn achtergrond. Zo wordt hij bijvoorbeeld vaak ‘s nachts wakker en raakt hij dan in paniek als hij niet direct iemand ziet en kan hij nog niet even alleen spelen en moet hij de hele dag ‘vermaakt’ worden. Ook volgt hij mij (Astrid) de hele dag in huis en wil hij je geen seconde uit het oog verliezen. En ondanks dit teken van een goede start voor hechting, merken we dat we er nog lang niet zijn. En natuurlijk moeten wij ook erg wennen aan de nieuwe situatie. Het zijn nu nog even tropendagen en dat zullen tropenweken worden. Maar het gaat naar omstandigheden heel goed.
Steeds zijn er nieuwe dingen die wijzen op zijn -zo andere- achtergrond. Zijn verbaasde gezicht toen hij papa door de telefoon hoorde. De keer dat hij achter de TNT-brievenbus ging kijken waar de post bleef die ik aan de voorkant erin gooide. Zijn blij verraste gezicht toen papa hem in de nek zette (nooit eerder gedaan, wat een lol!). Het feit dat hij geen lange broek aan wilde: ‘ta papa!’. (Een lange broek is in zijn beleving voor grote mensen (mannen), hij kent niets anders dan een korte broek. In Thailand dragen volwassen mannen nooit een korte broek, dat is iets voor kinderen.) De keer dat ik -watertandend- weer eens vers brood op tafel had: bij Than plakte het tegen z’n gehemelte, waarbij hij een smakkend geluid maakte en een vies gezicht trok. Het feit hij elke ochtend naar de lucht wijst, en buiten gaat kijken tegen welk glazen plafond zijn met helium gevulde ballon hangt, die hij per ongeluk losliet (sorry opa&oma!). Zijn vergulde gezicht toen hij in een AH-karretje werd geplant en ik het in beweging zette. Zijn vertwijfelde blik bij de kadootjes voor Floor, het lijkt niet bij hem aan te komen wat 'jarig zijn' bij ons betekent. Zijn fascinatie voor de ronddraaiende was.

zondag 4 juli 2010

Heerlijk thuis!



Wat heerlijk om thuis te zijn! Op Schiphol werden we opgewacht door Peet's ouders en zussen (erg leuk dat jullie voor ons op deze onmenselijke tijd uit je bed kwamen!).
Thuis was Than was direct bij binnenkomst al op zijn gemak; herkende ons huis van de foto's die hij vooraf van ons toegestuurd had gekregen. Na enkele minuten al, huppelde hij vrolijk door het huis. Nu viel alles op zijn plek. Wat was het ook een vermoeiende en verwarrende reis voor hem, met de vele adressen die we hebben aangedaan, en vele verplichte activiteiten, afgesloten met een lange, nachtelijke vliegreis waarin het slapen maar niet lukte. En ondanks dat die slaap overdag niet werd ingehaald, behield Than gister en vandaag zijn blije koppie. Ook voor onszelf is het erg fijn: het Grote Genieten is begonnen! En daar hoort ook bij: kinderzitje van zolder halen. Op de foto zie je hoe Than zijn eigen kinderzitje op de fiets monteert; hij vindt het geweldig om ons te helpen bij alles wat we doen. Sanoek!