vrijdag 18 juni 2010

Dag 1 met Thanwa

Het was een spannende dag. We hebben hem opgehaald vanochtend. Geen woorden voor de emotionele achtbaan. Heen en weer tussen roze wolk en vertwijfeling. Inmiddels een klein evenwicht bereikt en dit bericht verzonden vanuit een kleurige Udon-thaanse speeltuin. Beide kinders hebben het -ondanks de verzengende hitte- erg naar hun zin. Veel liefs, Peter, Floor, Than & Astrid

woensdag 16 juni 2010

floor maakt huiswerk

Juf Sanne, Floor maakt netjes haar huiswerk, hoor. Hier onder toeziend oog van onze gastheer, een leraar Thais. We wachten hier op onze vlucht naar Udon Thani. Veel groeten aan klas 4b!!!

dinsdag 15 juni 2010

even tijd voor Bangkok

Na ons bezoek aan de maatschappelijk werkster van het Adoption Center, hebben we tijd om Bangkok te bekijken, zoals koninklijk paleis. Onderweg de overblijfselen gezien van de bezetting van aantal weken geleden, oa totaal uitgebrand warenhuis. Morgen vliegen we naar Udon Thani!

Gearriveerd in Bangkok

We zijn aangekomen op ons logeeradres, in het stadsdeel tussen het oude en nieuwe Bangkok. Ontvangen met 'hollandse koffie'. Enkele weken geleden zag je hier nog de rookpluimen boven de huizen; nu is het rustig. Foto: luchthaven Bangkok.

maandag 7 juni 2010

Aftellen

Nog precies één week en dan zitten we in het vliegtuig richting onze Thanwa! Het was -en is- best even hectisch; er moet veel geregeld worden. En daarnaast moeten we halsoverkop ons werk overdragen of nog gauw even proberen de boel af te ronden, voordat we enkele weken –of in Astrid’s geval een half jaar- het werk achter ons laten.
Floor is in de zevende hemel met Thanwa. Ze vindt het sowieso geweldig een grote zus te worden, maar dat het ook nog een broertje! is, maakt haar geluk compleet.
Bangkok is onze eerste bestemming. Na een bezoek aan de Department of Social Development and Welfare (maatschappelijk werk), kunnen we onze reis voortzetten via binnenlandse vlucht naar Udon Thani, de noord-oostelijk provincie tegen de grens van Laos. In de hoofdstad staat het tehuis waar Than al zijn hele leven woont. Omdat daar niemand Engels spreekt zullen we vergezeld worden door dhr. Pramote, een Thai die al jaren werkt voor Wereldkinderen. Hij zal tolken in het kindertehuis zodat we vragen kunnen stellen aan de verzorgsters van Than. We gaan er eerst een paar uurtjes op bezoek en de dag erna mogen we terugkomen om Than op te halen. We zullen dan een paar dagen in Udon Thani blijven zodat Than alvast een klein beetje aan ons kan wennen. Vervolgens is het met zijn vieren terug naar Bangkok waar ons een bezoek wacht aan de Board Meeting. Dat is een commissie van 15 notabelen die ons als gezin willen zien voordat we ’t Memorandum of Agreement mogen tekenen (=de voorlopige toestemming voor adoptie). Ook moeten we in Bangkok nog naar ambassade en BZ om reisdocumenten aan te vragen. Terwijl we wachten op die papieren mogen we een weekje vakantie houden aan het strand. We kunnen dan even rustig aan elkaar wennen, want het zal voor Thanwa een mega-belevenis zijn om met die vreemde lui (wij dus) mee te moeten naar een onbekende bestemming. Het zal wel een hele periode duren voordat onze gezichten hem vertrouwd zijn…

donderdag 27 mei 2010

Een zoon!!!

Het is zover! We worden papa, mama en grote zus van een jongetje! Hij heet Thanwa Chomphuphon en is 3,5 jaar en zijn 'nickname' is Nueng. Hij is geboren op 1 december 2006 in Bangkok maar woont in een kindertehuis in het noorden van Thailand. Binnen een paar weken reizen we met z'n drietjes af om Thanwa op te halen. We houden je op de hoogte!

maandag 17 mei 2010

nog geen nieuws..

Long time no blog. We hebben dan ook niets meer gehoord over de voortgang van onze procedure. Behalve dan dat er geen nieuws is. De gemiddelde wachttijd is zes maanden, die zijn intussen bijna verstreken. Jammer, maar op zich niets aan de hand. Wel maken we ons zorgen over de toestand in Bangkok. Die begint nu toch wel ernstig te worden. Het negatief reisadvies is aangescherpt en de Nederlandse ambassade is gesloten. Nog afgezien van de oorlogstoestand in delen van de stad, kunnen we daar nu dus niets doen. In de kranten lees je over de staat van beleg door de militairen, maar ook over de solidariteit met de betogers. De eerste schoten op journalisten zijn al gevallen. De sfeer is grimmig. Vandaag twittert een NOS verslaggever over lege gevangenisauto's die de stad in worden gereden...