We hebben besloten dat een nieuwe uitdaging wel verantwoord is: morgen gaan we kijken in klas bij juf Lilian en juf Loekie. Wel 'beetje pannen' (=spannend) aldus Than...
dinsdag 1 februari 2011
Waar is Berend Botje gebleven?
Zeven maanden precies, is Than nu bij ons. Wat is het verschil groot tussen toen en nu. Waar we in het begin nog veel strijd hadden ('wie zijn jullie dat je voor mij iets bepaalt?') draait Than nu lekker mee in ons ritme. Waar hij zich eerst nog in bochten ging wringen bij ontmoeting met anderen (dichtslaan of juist aanstellen), durft Than nu meer zichzelf te zijn. En waar hij eerst ons maar altijd nadeed om er maar zeker van te zijn dat hij 'erbij hoort', leren we nu steeds meer over zijn eigen interesses en voorkeuren. Knackebrod is bijvoorbeeld lekkerder dan beschuit; laarsjes zijn fijner dan schoenen; speelgoed met knopjes is leuker dan zelf bouwen; puzzels zijn vreselijk en spelletjes zijn leuk; en muziek en zingen is geweldig. Than loopt vaak zingend door het huis, combineert Berend Botje met de 2 beren die broodjes smeren en noemt alle hoofddeksels voortaan 'hoedjevanpapier'. Op de foto's zie je hoe Than zichzelf begeleidt op de piano, vol overgave zingend '... waar is Berend Botje gebleven.. '. Is dit nog steeds het imiteren van ons, of houdt Than echt van zingen en muziek? Het moet haast wel het laatste zijn... Mooi en bijzonder wat ons betreft.
We hebben besloten dat een nieuwe uitdaging wel verantwoord is: morgen gaan we kijken in klas bij juf Lilian en juf Loekie. Wel 'beetje pannen' (=spannend) aldus Than...


We hebben besloten dat een nieuwe uitdaging wel verantwoord is: morgen gaan we kijken in klas bij juf Lilian en juf Loekie. Wel 'beetje pannen' (=spannend) aldus Than...
donderdag 2 december 2010
1e sleetochtje
woensdag 1 december 2010
Hoela-a-a!
Vandaag vierden we Than's 4e verjaardag. Het was hele een leuke dag. Tot op de dag van gisteren leek hij echter niet veel te begrijpen van het concept 'jarig'. Dit ondanks onze voorbereidende activiteiten. Zo lazen we bijvoorbeeld hoe Toto (een van de hoofdrolspelers in Tweenies) zijn verjaardag vierde, hebben we neef Berend onlangs nog gefeliciteerd en kan Than inmiddels zijn versie van 'Lang-zal-hij-ze-leven' zingen (Hiepiep Hoelaa!). Toch kwam het niet helemaal aan. Als we zeiden 'Than is bijna jarig', reageerde hij steevast met 'Nee. Nee jarig.' En toen we de avond tevoren aankondigden: 'morgen ben je jarig, dan krijg je een kadootje', pakte hij prompt zijn schoen en zette die bij de haard.
De vlaggetjes die op de verjaardagsochtend in huis hingen vielen echter in goede smaak, evenals zijn versierde stoel. Ook onze versie van lang-zal-je-leven werd enthousiast ontvangen, evenals het verkeerskleed en de Shellgarage. Kaarten moesten uitgebreid worden bewonderd en voorgelezen ('lezen mama!'), alvorens ze weer netjes terug gingen in de envelop. Dat die middag het lied nogmaals werd gezongen, maar dan door een handjevol mensen meer, was even wat bedreigend, maar de taart-met-auto's maakte veel goed. Opa en oma's kado (potjes playdoh met toebehoren) werd verwelkomd met 'Wauw! Drinken!' (het woord 'wauw' is integraal overgenomen uit Floor's vocabulaire, dat begrijp je wel)
dinsdag 30 november 2010
Regen!
maandag 8 november 2010
November
November. De maand waarin het bedoeling was weer aan het werk te gaan, na ouderschapsverlof. We hebben echter een andere beslissing genomen. In dit eerste jaar moet een van ons thuis blijven, vinden we. Opvang regelen voor Than is nog niet verstandig. Dus wordt Astrid komend schooljaar 'thuisblijfmoeder-met-wat-thuisklussen-voor-de-hogeschool'. 't Klinkt heel gezellig, maar 't is echt ff wennen aan het idee.
November is ook de maand van 'KOU_OU!' Zoals Than dat zegt als hij buiten komt. De boswandelingen in oktober waren nog prima. Maar inmiddels lijkt het alsof hij naar Lapland is verhuisd. De laagste temperatuur die hij eerder meemaakte was 25 graden ofzo. Dus maar alvast de poolspullen van zolder gehaald en hem een paar wanten gegeven. Het duurde even voordat hij doorhad dat je daar je handen in kunt steken; en vervolgens even voordat hij het speciale kamertje voor de duim ontdekte. Inmiddels moeten we hem aanmoedigen ze binnenshuis uit te doen.
November is daarnaast van 'steeds minder vaak wakker worden 's nachts'. Maar dan we moeten we geen gekke dingen doen. Een eerste ervaring op een klein verjaardagsfeestje in de familie resulteerde in een nacht waarin hij ieder uur in paniek wakker werd. We mustn't push our luck! Maar verder is het extra bed in zijn kamer terug naar zolder en kunnen we buiten zijn deur wachten tot hij slaapt.
November was helaas ook van 'weer een ziekenhuisbezoekje'. Het was niet gepland: Than viel van de bank waardoor zijn ellepijp (onderarm) uit z'n verband schoot. Het kostte een verblijf van ruim 4 uur bij eerste hulp, 3 rontgensessies en 2 pijnlijke behandelingen om het botje te laten terugschieten, maar uiteindelijk valt het reuze mee. Afgezien van weer een heftige nacht met angstdromen, heeft hij er niets aan overgehouden.
November is tenslotte ook van 'Than wordt bijna vier jaar'. We zijn benieuwd of hij iets gaat snappen van jarig zijn. Dat hij vier gaat worden betekent overigens niet dat al naar school gaat. In overleg met school hebben we besloten pas op z'n vroegst in februari of maart een voorzichtige start te maken. Kan Astrid nog lekker genieten van het thuisblijfmoederschap! ;)




Een greep uit Than's uitspraken van de afgelopen tijd:
[appelbanaan?] Mag ik iets van fruit?
[Olee!] Oh jee!
[Mama lamp open?] Mama, mag de lamp aan?
Mama: 'goed zo schatje!' Than: [Nee! Than!] (=ik heet geen 'schatje'!)
Met een wijsvinger opgeheven naast zijn oor: [Kijk eens!] (=Luister eens!)
November is ook de maand van 'KOU_OU!' Zoals Than dat zegt als hij buiten komt. De boswandelingen in oktober waren nog prima. Maar inmiddels lijkt het alsof hij naar Lapland is verhuisd. De laagste temperatuur die hij eerder meemaakte was 25 graden ofzo. Dus maar alvast de poolspullen van zolder gehaald en hem een paar wanten gegeven. Het duurde even voordat hij doorhad dat je daar je handen in kunt steken; en vervolgens even voordat hij het speciale kamertje voor de duim ontdekte. Inmiddels moeten we hem aanmoedigen ze binnenshuis uit te doen.
November is daarnaast van 'steeds minder vaak wakker worden 's nachts'. Maar dan we moeten we geen gekke dingen doen. Een eerste ervaring op een klein verjaardagsfeestje in de familie resulteerde in een nacht waarin hij ieder uur in paniek wakker werd. We mustn't push our luck! Maar verder is het extra bed in zijn kamer terug naar zolder en kunnen we buiten zijn deur wachten tot hij slaapt.
November was helaas ook van 'weer een ziekenhuisbezoekje'. Het was niet gepland: Than viel van de bank waardoor zijn ellepijp (onderarm) uit z'n verband schoot. Het kostte een verblijf van ruim 4 uur bij eerste hulp, 3 rontgensessies en 2 pijnlijke behandelingen om het botje te laten terugschieten, maar uiteindelijk valt het reuze mee. Afgezien van weer een heftige nacht met angstdromen, heeft hij er niets aan overgehouden.
November is tenslotte ook van 'Than wordt bijna vier jaar'. We zijn benieuwd of hij iets gaat snappen van jarig zijn. Dat hij vier gaat worden betekent overigens niet dat al naar school gaat. In overleg met school hebben we besloten pas op z'n vroegst in februari of maart een voorzichtige start te maken. Kan Astrid nog lekker genieten van het thuisblijfmoederschap! ;)
Een greep uit Than's uitspraken van de afgelopen tijd:
[appelbanaan?] Mag ik iets van fruit?
[Olee!] Oh jee!
[Mama lamp open?] Mama, mag de lamp aan?
Mama: 'goed zo schatje!' Than: [Nee! Than!] (=ik heet geen 'schatje'!)
Met een wijsvinger opgeheven naast zijn oor: [Kijk eens!] (=Luister eens!)
zondag 10 oktober 2010
Ogenschijnlijk niets

Meer dan drie maanden zijn we nu thuis met Than. Soms lijkt het alsof het nooit anders is geweest. De dagelijkse boterham met pindakaas en hagelslag, rennen naar een AH-kinderkarretje (mét vlaggetje ook al staat die achteraan), samen de was ophangen, kijken naar favoriet Engie Bengie, meezingen met Knofje’s koeterwaals, en een soepel bedritueel met pjama-aa/tannepoete/boekeleze/tlapen. Maar er zijn ook genoeg momenten waarop je je weer realiseert ‘Than heeft al een ander leven achter de rug’ en ‘we moeten elkaar nog leren kennen’. Bijvoorbeeld wanneer hij ’s nachts wakker wordt (2 tot 5 keer per nacht); vaak door een vervelende droom. Of wanneer je je realiseert dat hij 24 uur per dag Floor en ons imiteert, álles wat we zeggen en doen. Of het typisch Aziatische ‘ja’ op een ontkennende vraag (‘wil je geen brood meer?’ ‘Ja’). Of wanneer je je realiseert dat mensen vaker omkijken als je langsloopt met Than, en vaker je kind aanspreken en willen aanraken dan ik bij Floor gewend was op die leeftijd.
Uitstapjes en afspraken met anderen doen we nog steeds mondjesmaat. Ook al doet hij Than stoer met alles mee, een teveel aan activiteiten en indrukken is niet aan te raden. Voor Than is een ommetje naar de twee schommels in het plantsoen een straat verderop, al een groot feest. We moeten ons blijven realiseren dat hij pas drie maanden geleden zijn eerste rit in een auto had, zijn eerste eigen doosje kleurpotloodjes, zijn eerste bezoek aan een supermarkt, eerste boterham, eerste keer slapen in een vreemd bed (compleet met nachtzoen van wildvreemde mensen).
De weken vliegen voorbij, waarin je ogenschijnlijk ‘niets’ doet, althans niets vermeldenswaardigs. Ondertussen leren we elkaar beter kennen, ‘groeit de nieuwe situatie aan ons’ en ben je elke dag hartstikke druk daarmee bezig. Enkele van de afgelopen weken waren overigens extreem hectisch. Peter belandde in het ziekenhuis met een geperforeerde ontstoken blindedarm. Achteraf bleek hij al een dag of vijf met die perforatie rond te lopen, waardoor zijn buik gespoeld moest worden en drie kuren antibiotica via infuus moesten worden toegediend. Hij is erg ziek geweest, vooral na de operatie. Het ziekenhuisverblijf duurde een hele week. Inmiddels gaat het goed, eet en drinkt hij weer en zal uiteindelijk alleen de enorme verticale ritssluiting op zijn onderbuik, getuigen van dit avontuur.
Het gaat dus goed met ons allevier. De impact van de nieuwe situatie is nog steeds groot, maar dat kan niet anders na slechts drie maanden. We gaan er lekker de tijd voor nemen.
maandag 2 augustus 2010
Vakantiekiekjes
Abonneren op:
Posts (Atom)