

Voor de derde keer zijn we op zondag gaan schaatsen op de 400m-baan van Irene. Than had er direct de eerste keer al schik in. Vooral het meeliften op zo'n ijzeren schaatshulp is populair: 'heel hard mama!'. De tweede keer heeft Than zich stukgebeten op 't echte werk, dwz blijven staan ipv in spagaat vallen en voortbewegen ipv voortbewogen worden. Nu, de derde keer, heeft hij zelfs twee maal de 400m schaatsend aan de hand van mama, papa, oma of opa afgelegd (Irene, eat your heart out). En daarna natuurlijk je schaatsen netjes droogmaken, net als papa...
En vandaag ging Than voor de derde keer een ochtend naar school. Hij had er zin in, maar wilde wel meermalen bevestigd zien dat mama meegaat en blijft. De laatste keer was hij een uurtje zonder mama en tijdens dat uurtje had Than het eventjes moeilijk. Ook vandaag volgehouden om een uurtje weg te gaan en, hoewel het afscheid weer soepel ging, had hij weer een moeilijk moment gehad en wilde naar mama. Niet leuk voor hem, maar fijn om bevestigd te zien dat Than echt een band met ons aan het opbouwen is. En hoewel het kringgesprek een eeuwigheid duurt als je er niet veel van verstaat, heeft hij genoten van zijn eerste gymles en overhandigde om 12u trots een van zijn eerste schoolplakwerkjes. Gaat helemaal goed komen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.