dinsdag 19 april 2011

Monument


Gisteren was een verdrietige dag. We moesten afscheid nemen van Catootje. We vonden haar op onze oprit, daar was ze naar toe gestrompeld nadat een auto haar flink had geraakt. Niet goed uitgekeken bij het oversteken. Nog even heeft Catootje geprobeerd te overleven op de poezebeesten-IC. Maar ’t mocht niet baten. Wat een verdriet. Grote glazen knikkers biggelden onophoudelijk langs Floortjes wangen. Than wist niet zo goed raad met de situatie en meldde ‘ikke niet huilen’. Nadat bleek dat tranen wel aandacht opleveren, deed hij een weinig overtuigende huilpoging. Floor herpakte zich uiteindelijk met daadkracht: we gaan een monument maken! Iets dat ons aan haar herinnert. Lieve Catootje, Groetjes aan Kees en Okkie en bedankt voor het spelen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.