vrijdag 25 juni 2010
Waterman!
Lang was de reis via omweg en autoziekte, spannend was het boottochtje, maar hoe trots is hij op oranje bandjes, en hoe enthousiast loopt hij linea recta de zee in die voor het eerst van z'n leven ziet. Groetjes uit Koh Samet!
donderdag 24 juni 2010
woensdag 23 juni 2010
Woensdag 23 juni: Boardmeeting
Portret na de ondertekening op de stoep bij het Adoption Center.
Om 9.00 werden we verwacht bij het Adoption Center voor de Boardmeeting. De belangrijkste formaliteit als je in Thailand adopteert. Een ‘board’ van prominente mensen en maatschappelijk werkers wil je als gezin ontmoeten voordat je officieel toestemming krijgt voor de adoptie via het ‘Memorandum of Agreement’. Het was een uitdaging om op tijd te zijn en dat lukte dan ook niet met het drukke verkeer in de spits van Bangkok (die hier tot 12.00u duurt). Thanwa sliep nog vast toen we hem wekten voor het ontbijt van 7.00uur. Zijn ‘regime\ van 6.00u opstaan in het tehuis is hij al vergeten.
Bij onze –te late- aankomst werden we direct doorgesluisd naar het gangetje met stoelen waar je wordt opgehaald voor de meeting. Daar ontmoetten we de ons bekende ‘social worker’ en na een paar handtekeningen en een slok water werden we binnengeroepen in de grote vergaderzaal. Aan de overkant een hele rij boardmembers klaar, zo’n 10 á 12 paar ogen op ons gericht. Vragen werden een voor een gesteld via de microfoons, en wij reageerden alvorens op ons eigen microfoonknopje te hebben gedrukt. Het autootje waarmee Than enthousiast over de tafel reed gaf een boel storing op dat geluidssysteem, maar we hebben netjes kunnen antwoorden op de vragen. ‘What kind of education do you plan to give him?’ ‘How are you going to combine work and the care for Thanwa?’ en uiteindelijk aan Floor: ‘Would you sing a song for us?’ (Dat was een beetje teveel gevraagd.) En voor Than een rijtje vragen in het Thais waarop hij reageerde met een afgewende blik en stilzwijgen. Uiteindelijk kregen we hartelijke felicitaties en was de sessie afgelopen.
Verder was het een relatief relaxte dag vandaag. Je merkt dat we nu een paar dagen op hetzelfde adres zijn; dat doet hem goed. Than leert elke dag veel bij. Inmiddels heeft hij ook door dat wanneer je wat koopt, je dat aan de caissière moet geven, en dat je dat dan later weer terugkrijgt. Ook leert hij woordjes: papa, mama, too’tje (Floortje), kam, appel, tip (=kip), kop-koen-krap-dank-je-wel (in één adem). Verder kletst hij vrolijk in het Thais tegen ons en leren ook wij elke dag bij. En als we niet begrijpen wat hij wil, wijst nog eens nadrukkelijk met zijn vingertje. Je merkt wel dat de impact van deze situatie groot is. Tot voor kort speelde zijn leven zich af op het rustige terrein van het kindertehuis, met elke dag exact dezelfde structuur (inclusief middagslaapje) en 1x per maand een uitstapje buiten het terrein. De herrie en blingbling in winkels, de drukte op straat en de uitstapjes die we moeten maken voor alle formaliteiten, maken dat het erg vermoeiend voor hem is. En bij hem resulteert dit soms in grote frustratie. Straks als we thuis zijn moet er rust in de tent komen, dan zal hij wat lekkerder in zijn vel gaan zitten. En voor nu doen we ’t zo goed als mogelijk.
dinsdag 22 juni 2010
(Het is hier nu dinsdag 12.50u) Via het wireless net van onze gastfamilie, kunnen we wat extra fotootjes plaatsen. We hebben nu een dagje niets. Morgen (woensdag) is de BoardMeeting. Dan gaan we in ons nette pak de officiële Agreement ondertekenen. Hét papiertje waarmee Than mee kan naar ons Hollandje. Inmiddels heeft Than al veel geleerd. Bijvoorbeeld dat je een zwembroek mag aanhouden in het opblaasbadje (hij staat geweldig opa en oma!).
Bovenste foto: Vanochtend in de kamer bij onze gastheer dhr. Pramote. Than is heel blij met kleurpotloodjes. Hij is er nog niet handig mee, maar snapt wat de bedoeling is.
Middelste foto: In het hotel in Udon Thani (eerder) was niets te doen. Maar Floor verzint altijd wel wat. Mooie hut van lakens en dekens.
Onderste foto: Vorige week vrijdag bij de directeur waar de laatste papieren voor de overdracht worden getekend. Je ziet hier de directeur van het tehuis (dame), onze gastheer, en wij poseren op haar kantoor voor deze statiefoto.


Bovenste foto: Vanochtend in de kamer bij onze gastheer dhr. Pramote. Than is heel blij met kleurpotloodjes. Hij is er nog niet handig mee, maar snapt wat de bedoeling is.
Middelste foto: In het hotel in Udon Thani (eerder) was niets te doen. Maar Floor verzint altijd wel wat. Mooie hut van lakens en dekens.
Onderste foto: Vorige week vrijdag bij de directeur waar de laatste papieren voor de overdracht worden getekend. Je ziet hier de directeur van het tehuis (dame), onze gastheer, en wij poseren op haar kantoor voor deze statiefoto.
maandag 21 juni 2010
Maandag: Buitenlandse Zaken
Met z'n allen op de achterbank richting het ministerie v BZ. Een lange rit die -op de terugrit- resulteerde in een spuugpartij in 3 delen door Than. Kindjes uit een tehuis zijn niet gewend aan autoritten. Bij BZ was Than weer stil en apathisch, het opmeten, foto maken en vingerafdruk nemen was weer een hachelijke onderneming. Sowieso vertoont hij dit gedrag elke keer als iemand hem in Thais aanspreekt. Hoe anders is het als we zonder vreemden zijn. Dansen, spelen, zingen en vooral ook ons uitproberen. Opvoeden begint pas als je goed en wel terug bent, zeggen de boekjes. In ons geval zou Than dan al de macht hebben overgenomen ;)
zondag 20 juni 2010
Tot ziens Udon Thani!
Wachtend op onze binnenlandse vlucht speelt Peter (Paa!) even voor glijbaan. Over enkele minuten verlaten we Than's hometown.
zaterdag 19 juni 2010
laatste dag Udon Thani
Beste allemaal, bedankt allereerst voor jullie lieve reacties! Hier op de laatste dag in Udon Thani gaat het goed. Hoewel zojuist Than een kleine/grote dip had. Een 'nanny' van het tehuis kwam zijn brilletje brengen dat voor reparatie bij de brillenboer was. Than verstijfde helemaal en het zweet stond op zijn voorhoofd. De nanny wilde hem vastpakken voor ze ging, want zij had zichtbaar moeite met het afscheid. Maar voor Than was dat heel erg verwarrend. Toen ze uit het zicht verdwenen was, kwam pas weer een lachje tevoorschijn. Maar verder gaat het voor een tweede dag heel goed. Than is op zijn gemak, laat zich lekker in de buggy door de stad rijden (hoewel het crimineel is om je met dit weer met kinderen buiten te begeven.) We hebben ook een speeltuin ontdekt. Het is 10 minuten lopen, maar wel 10 minuten te lang; het zweet gutst op je rug. Met de tuktuk hebben we ook geprobeerd, maar dat vond Than angstig. Hij is niet zo'n kermistype, hebben we gemerkt. Vannacht - zijn eerste nacht met ons- heeft hij goed geslapen. Het wakker worden was onwennig, dus hij verdiepte zich in de duplo waarbij hij met een schuin oog ons in zich opnam. En verder eet hij met meer manieren dan Floor, en lust hij alles. Al gaat zijn voorkeur uit naar de rode curry ('nee, hoor zulk pittig eten lusten de kinderen hier ook niet' zei Pramote, onze gastheer, nou mooi wel!). En met ons gaat het ook goed. Wel even wennen, zo met een drie-jarige die ook nog ons uitprobeert waar hij de kans krijgt. Maar afgezien van het feit dat hij -nog- niet huilt als hij verdriet heeft of zich pijn doet, is hij bijna een model-jongetje. Veel groeten! Bakkerx4
Abonneren op:
Posts (Atom)





