woensdag 16 februari 2011

Banaan

Vanochtend op school tijdens het fruit-eten werd het wat rommelig in de groep. De juf had zojuist een hap van haar banaan genomen toen ze zei: "Than ga eens op je stoel zitten". Waarop Than antwoordde: "Nie in de mon paten!" [=niet met volle mond praten!].

dinsdag 15 februari 2011

Vierhonderd meter



Voor de derde keer zijn we op zondag gaan schaatsen op de 400m-baan van Irene. Than had er direct de eerste keer al schik in. Vooral het meeliften op zo'n ijzeren schaatshulp is populair: 'heel hard mama!'. De tweede keer heeft Than zich stukgebeten op 't echte werk, dwz blijven staan ipv in spagaat vallen en voortbewegen ipv voortbewogen worden. Nu, de derde keer, heeft hij zelfs twee maal de 400m schaatsend aan de hand van mama, papa, oma of opa afgelegd (Irene, eat your heart out). En daarna natuurlijk je schaatsen netjes droogmaken, net als papa...
En vandaag ging Than voor de derde keer een ochtend naar school. Hij had er zin in, maar wilde wel meermalen bevestigd zien dat mama meegaat en blijft. De laatste keer was hij een uurtje zonder mama en tijdens dat uurtje had Than het eventjes moeilijk. Ook vandaag volgehouden om een uurtje weg te gaan en, hoewel het afscheid weer soepel ging, had hij weer een moeilijk moment gehad en wilde naar mama. Niet leuk voor hem, maar fijn om bevestigd te zien dat Than echt een band met ons aan het opbouwen is. En hoewel het kringgesprek een eeuwigheid duurt als je er niet veel van verstaat, heeft hij genoten van zijn eerste gymles en overhandigde om 12u trots een van zijn eerste schoolplakwerkjes. Gaat helemaal goed komen!

maandag 7 februari 2011

Doei papa mama!

Vandaag is Than voor het eerst naar school geweest. Met de juffen en het klaslokaal had Than vorige week al kennisgemaakt. Nu stapte hij -samen met papa en mama- binnen in een klas vol kleuters. Than kreeg een mooi plekje in de kring naast de juf. Alle kinderen mochten iets vertellen. Sommigen hadden een anekdote, anderen kozen voor gewoon 'goedemorgen juf'. Than's variant was een zacht 'Hoi.' Daarna gingen de kids aan de slag met werkjes en spelletjes. Than maakte een puzzel samen met zijn nieuwe vaste groep2-maatje. Maar toen hij ontdekte dat er ook een computer was, liet hij zijn mentrix voor wat zij was en kreeg het voor elkaar dat hij met de computer mocht spelen. Toen papa na een half uurtje vertrok, zei hij doodgewoon 'doei papa!'. Daarna mocht de groep buitenspelen. Zonder nog naar mama om te kijken rende hij naar buiten. Na even toegekeken te hebben hoe kinderen schipper-mag-ik-overvaren deden, huppelde hij vrolijk met ze mee. Toen mama vroeg: 'zal ik nog even blijven of kom ik je over een uurtje ophalen?', koos Than voor het laatste... Nou ja, dat moet dan maar he. 'Doei mama!' riep hij vrolijk. Fijn dat het zo goed en gemakkelijk gaat. Maar een beetje alert moeten we wel blijven. Als dit gemak voortkomt uit zijn karakter is dat prima. Heeft met onvoldoende hechting te maken (en dat weet je nooit helemaal zeker in dit geval), moeten we voorzichtig zijn. Want in zeven maandjes is dat hechtingsproces natuurlijk nog niet 'voltooid'. Voorlopig starten we met twee ochtenden in de week naar school: zo kan Than genieten van het spelen met de kinderen en krijgt het hechtingsproces daarnaast nog ruim voldoende aandacht. Tot donderdag, juf!



dinsdag 1 februari 2011

Waar is Berend Botje gebleven?

Zeven maanden precies, is Than nu bij ons. Wat is het verschil groot tussen toen en nu. Waar we in het begin nog veel strijd hadden ('wie zijn jullie dat je voor mij iets bepaalt?') draait Than nu lekker mee in ons ritme. Waar hij zich eerst nog in bochten ging wringen bij ontmoeting met anderen (dichtslaan of juist aanstellen), durft Than nu meer zichzelf te zijn. En waar hij eerst ons maar altijd nadeed om er maar zeker van te zijn dat hij 'erbij hoort', leren we nu steeds meer over zijn eigen interesses en voorkeuren. Knackebrod is bijvoorbeeld lekkerder dan beschuit; laarsjes zijn fijner dan schoenen; speelgoed met knopjes is leuker dan zelf bouwen; puzzels zijn vreselijk en spelletjes zijn leuk; en muziek en zingen is geweldig. Than loopt vaak zingend door het huis, combineert Berend Botje met de 2 beren die broodjes smeren en noemt alle hoofddeksels voortaan 'hoedjevanpapier'. Op de foto's zie je hoe Than zichzelf begeleidt op de piano, vol overgave zingend '... waar is Berend Botje gebleven.. '. Is dit nog steeds het imiteren van ons, of houdt Than echt van zingen en muziek? Het moet haast wel het laatste zijn... Mooi en bijzonder wat ons betreft.
We hebben besloten dat een nieuwe uitdaging wel verantwoord is: morgen gaan we kijken in klas bij juf Lilian en juf Loekie. Wel 'beetje pannen' (=spannend) aldus Than...


donderdag 2 december 2010

1e sleetochtje



't Blijft vreemd spul die sneeuw, en de temperatuur buiten staat me echt niet aan. Maar dat sleeën is lachen!

woensdag 1 december 2010

Hoela-a-a!








Vandaag vierden we Than's 4e verjaardag. Het was hele een leuke dag. Tot op de dag van gisteren leek hij echter niet veel te begrijpen van het concept 'jarig'. Dit ondanks onze voorbereidende activiteiten. Zo lazen we bijvoorbeeld hoe Toto (een van de hoofdrolspelers in Tweenies) zijn verjaardag vierde, hebben we neef Berend onlangs nog gefeliciteerd en kan Than inmiddels zijn versie van 'Lang-zal-hij-ze-leven' zingen (Hiepiep Hoelaa!). Toch kwam het niet helemaal aan. Als we zeiden 'Than is bijna jarig', reageerde hij steevast met 'Nee. Nee jarig.' En toen we de avond tevoren aankondigden: 'morgen ben je jarig, dan krijg je een kadootje', pakte hij prompt zijn schoen en zette die bij de haard.
De vlaggetjes die op de verjaardagsochtend in huis hingen vielen echter in goede smaak, evenals zijn versierde stoel. Ook onze versie van lang-zal-je-leven werd enthousiast ontvangen, evenals het verkeerskleed en de Shellgarage. Kaarten moesten uitgebreid worden bewonderd en voorgelezen ('lezen mama!'), alvorens ze weer netjes terug gingen in de envelop. Dat die middag het lied nogmaals werd gezongen, maar dan door een handjevol mensen meer, was even wat bedreigend, maar de taart-met-auto's maakte veel goed. Opa en oma's kado (potjes playdoh met toebehoren) werd verwelkomd met 'Wauw! Drinken!' (het woord 'wauw' is integraal overgenomen uit Floor's vocabulaire, dat begrijp je wel)

dinsdag 30 november 2010

Regen!


Than kijk eens buiten! Wat is dat? 'Regen!', is het antwoord. Eenmaal buiten blijft Than zich verbazen over hoe het witte spul aan zijn schoenen blijft plakken. Uiteindelijk deelt hij 't enthousiasme van Floor voor het bouwen van een sneeuwpop. Binnenkort gaan we 'ns kennismaken met een slee.