Than deelt zijn passie voor water en gemotoriseerd verkeer met papa. Vorige week zaterdag werd dat weer eens bevestigd tijdens zijn eerste tochtje met ons schuitje. Than's belangrijkste commentaar, die dag in de Biesbosch, was wel: 'Harder papa!'
zondag 29 mei 2011
Schuitje varen
Than deelt zijn passie voor water en gemotoriseerd verkeer met papa. Vorige week zaterdag werd dat weer eens bevestigd tijdens zijn eerste tochtje met ons schuitje. Than's belangrijkste commentaar, die dag in de Biesbosch, was wel: 'Harder papa!'
maandag 16 mei 2011
ff weg
Kleine getuigenis van de eerste vakantie-en-logeer-ervaring van Than. We gingen in de meivakantie op bezoek bij opa en oma Bakker, die verblijven in ‘la bella Italia’. We hadden Than goed voorbereid, uitgelegd dat we gingen logeren en daarna weer naar-huis-en-in-je-eigen-bed-slapen. Dat we gingen vliegen had een lastig dingetje kunnen zijn; als hij maar niet denkt dat we terug naar Thailand gaan. Hij had het woord ‘ItaliĆ«’ ook al verward met ‘UdonThani’ (zijn geboorteprovincie). Maar het viel alles mee en wellicht heeft zijn bovenmatige interesse in gemotoriseerde vervoermiddelen-die-hard-gaan, ook geholpen. 


maandag 25 april 2011
Paasdag 1
(Alleraller)eerste Paasdag voor Than. Kennismaking met Pasen was in eerste instantie geen onverdeeld genoegen. Een onverwacht bezoek met zijn kleuterklas aan de kerk (nooit binnen geweest), waarbij hij direct werd blootgesteld aan een ongecensureerde lijdensweg maakte een grote indruk. In eerste instantie kwam Than thuis met een verhaal over ‘veel pijn (ge)daan’ en ‘mama was (er) niet bij’. Nee, hij was niet gevallen zei hij. Na veel vragen stellen wees hij naar zijn handen en voeten: ‘gaatjes in, veel pijn gedaan’. Hij is er nog vaak op terug gekomen. Het contrast van deze bloederige taferelen met zijn vredelievende boeddhistische achtergrond en dito ervaringen is levensgroot.
Op Paasdag 1 hebben we de paasellende een beetje kunnen goedmaken. We hadden een hele leuke dag met een familie die we kennen vanuit het adoptietraject. Than heeft kunnen kennismaken met hun Thaise zoon (net 5 geworden en sinds december in NL); en Floor heeft haar hart kunnen ophalen met de grote broer (9). De jongens hebben maar niet gevraagd waarom we de ‘kokola’ (chocola) in de tuin verstopten, en het spelletje meegespeeld. Als ’t naderhand opgegeten mag worden is het ergens goed voor.

Op Paasdag 1 hebben we de paasellende een beetje kunnen goedmaken. We hadden een hele leuke dag met een familie die we kennen vanuit het adoptietraject. Than heeft kunnen kennismaken met hun Thaise zoon (net 5 geworden en sinds december in NL); en Floor heeft haar hart kunnen ophalen met de grote broer (9). De jongens hebben maar niet gevraagd waarom we de ‘kokola’ (chocola) in de tuin verstopten, en het spelletje meegespeeld. Als ’t naderhand opgegeten mag worden is het ergens goed voor.
dinsdag 19 april 2011
Monument
Gisteren was een verdrietige dag. We moesten afscheid nemen van Catootje. We vonden haar op onze oprit, daar was ze naar toe gestrompeld nadat een auto haar flink had geraakt. Niet goed uitgekeken bij het oversteken. Nog even heeft Catootje geprobeerd te overleven op de poezebeesten-IC. Maar ’t mocht niet baten. Wat een verdriet. Grote glazen knikkers biggelden onophoudelijk langs Floortjes wangen. Than wist niet zo goed raad met de situatie en meldde ‘ikke niet huilen’. Nadat bleek dat tranen wel aandacht opleveren, deed hij een weinig overtuigende huilpoging. Floor herpakte zich uiteindelijk met daadkracht: we gaan een monument maken! Iets dat ons aan haar herinnert. Lieve Catootje, Groetjes aan Kees en Okkie en bedankt voor het spelen.
vrijdag 4 maart 2011
Het feest kan beginnen...



Vanochtend weer een vuurdoop: carnaval. De school stroomt vol met MegaMindy's, piraten, ridders, elfjes, sneeuwwitjes en ander gespuis. Ons dilemma: gaan we Than dit al aandoen? Zo nee, dan ziet hij Floor en andere kinderen verkleed en hoort hij ze erover praten. Hij zou niet begrijpen waarom hij hierbuiten gehouden wordt; en dat ligt natuurlijk heel gevoelig. Anderzijds is het een hele toestand, dat carnaval. Zelfs bij kleuters met een doorsnee Brabantse achtergrond zie je soms dat het te overweldigend is, zo'n bak met herrie. Afijn, wij hadden besloten om er 1,5 uur van mee te pikken. En mama blijft erbij. Dus ons vanochtend voor dag en dauw uit ons bed gehesen, want er moest verkleed en gesminkt worden. Gelukkig ben ik een ochtendmens ;) En omdat Floor vond dat mama toch ook echt moest verkleden, moest nog geimproviseerd worden. Uiteindelijk ging het goed met ridder Than. Het was inderdaad wel overweldigend, maar hij heeft ook genoten. Zeker na meet&greet met Prins Carnaval, waarbij hij een toetertje kreeg. Afijn, de kop is eraf: one down, four days to go ... ;)
zaterdag 26 februari 2011
Op de bank
't Was een week van slapeloze nachten, paracetamol en papieren zakdoeken; van hevige koorts x2 en uiteindelijk een kuurtje tegen de middenoorontsteking van Than. Die ontdekten we toevallig omdat de dokter, naast luisteren naar de longen, ook even in de oren keek. Than had dus naast hevige koorts, al een aantal dagen flinke pijn gehad, ontdekten we nu. Bij hem had zich dat deels geuit in boosheid en zich verzetten ertegen. Als we vroegen waar hij last van had, zei hij 'bui-pijn' terwijl hij naar zijn hoofd greep. Afijn, inmiddels beide kinders weer aan de beterende hand dankzij aandacht, pillen en natuurlijk de mentale ondersteuning van Plurk.
De wah
Nog een anekdote: Toen de was voor tante Cristel klaar was (hun machien deed 't niet), mocht Than bellen om haar dat te vertellen. "Kikkel, de wah-kik-kelaaj". Waarop Cristel zegt: "Wat zeg je, ik versta je niet". Than herhaalt het nog een paar keer, maar Cristel verstaat echt niet wat hij zegt, zo uit de context en aan de telefoon. Ik fluister het even in de telefoon en Cristel zegt 'Ooh, de was is klaar!' Waarop Than verontwaardigd zegt: 'Dat tei ik toh!'
woensdag 16 februari 2011
Banaan
Vanochtend op school tijdens het fruit-eten werd het wat rommelig in de groep. De juf had zojuist een hap van haar banaan genomen toen ze zei: "Than ga eens op je stoel zitten". Waarop Than antwoordde: "Nie in de mon paten!" [=niet met volle mond praten!].
Abonneren op:
Posts (Atom)