zondag 3 juli 2011

1 jaar Bakkerx4

juli 2010
Wat is er veel gebeurd in een jaar, wat is het voorbij gevlogen, wat is er een boel veranderd! We hebben 't gevierd met 'n kado en een uit-eten. Than lijkt niet veel te begrijpen van de gelegenheid, zijn geheugen laat hem in de steek. Een jaar geleden waren zijn hersentjes net te jong om de herinneringen vast te houden. Gelukkig barsten we van de foto's en filmpjes, zodat hij zijn eigen verhaal kan opbouwen.
Dubbelfeest is het nu omdat we onlangs van Thailand de toestemming binnen kregen om 'naar Nederlands recht' te gaan adopteren. Nog een klein juridisch traject te gaan en dan heet Than voortaan echt 'Bakker' en krijgt hij een heus nederlands paspoort.


3 juli 2011

PS. De foto die we vorig jaar voor de 'follow up' rapportage maakten, deden we nog 'ns over. Ik voel een traditie aankomen ;)

zondag 29 mei 2011

Wereldkinderendag


Gister was 't Wereldkinderendag en dat werd gevierd in Duinrel. 'n Heel park vol bont gekleurde gezinnen. Floor genoot vooral van de 'Falcon' (achtbaan waar veel grote mensen voor geen goud instappen) en wij van de gezelligheid met andere families met Thaise kindjes en de ontmoeting met Mr. Pramote (onze gastheer destijds in Bangkok) en mensen van het Adoption Center. Than werd op foto vastgelegd; de foto was bedoeld voor zijn tehuis in Udon Thani. En wij maakten op onze beurt natuurlijk een foto van Than en Floor temidden van deze mensen.

Schuitje varen


Than deelt zijn passie voor water en gemotoriseerd verkeer met papa. Vorige week zaterdag werd dat weer eens bevestigd tijdens zijn eerste tochtje met ons schuitje. Than's belangrijkste commentaar, die dag in de Biesbosch, was wel: 'Harder papa!'

maandag 16 mei 2011

ff weg

Kleine getuigenis van de eerste vakantie-en-logeer-ervaring van Than. We gingen in de meivakantie op bezoek bij opa en oma Bakker, die verblijven in ‘la bella Italia’. We hadden Than goed voorbereid, uitgelegd dat we gingen logeren en daarna weer naar-huis-en-in-je-eigen-bed-slapen. Dat we gingen vliegen had een lastig dingetje kunnen zijn; als hij maar niet denkt dat we terug naar Thailand gaan. Hij had het woord ‘ItaliĆ«’ ook al verward met ‘UdonThani’ (zijn geboorteprovincie). Maar het viel alles mee en wellicht heeft zijn bovenmatige interesse in gemotoriseerde vervoermiddelen-die-hard-gaan, ook geholpen.


maandag 25 april 2011

Paasdag 1

(Alleraller)eerste Paasdag voor Than. Kennismaking met Pasen was in eerste instantie geen onverdeeld genoegen. Een onverwacht bezoek met zijn kleuterklas aan de kerk (nooit binnen geweest), waarbij hij direct werd blootgesteld aan een ongecensureerde lijdensweg maakte een grote indruk. In eerste instantie kwam Than thuis met een verhaal over ‘veel pijn (ge)daan’ en ‘mama was (er) niet bij’. Nee, hij was niet gevallen zei hij. Na veel vragen stellen wees hij naar zijn handen en voeten: ‘gaatjes in, veel pijn gedaan’. Hij is er nog vaak op terug gekomen. Het contrast van deze bloederige taferelen met zijn vredelievende boeddhistische achtergrond en dito ervaringen is levensgroot.
Op Paasdag 1 hebben we de paasellende een beetje kunnen goedmaken. We hadden een hele leuke dag met een familie die we kennen vanuit het adoptietraject. Than heeft kunnen kennismaken met hun Thaise zoon (net 5 geworden en sinds december in NL); en Floor heeft haar hart kunnen ophalen met de grote broer (9). De jongens hebben maar niet gevraagd waarom we de ‘kokola’ (chocola) in de tuin verstopten, en het spelletje meegespeeld. Als ’t naderhand opgegeten mag worden is het ergens goed voor.

dinsdag 19 april 2011

Monument


Gisteren was een verdrietige dag. We moesten afscheid nemen van Catootje. We vonden haar op onze oprit, daar was ze naar toe gestrompeld nadat een auto haar flink had geraakt. Niet goed uitgekeken bij het oversteken. Nog even heeft Catootje geprobeerd te overleven op de poezebeesten-IC. Maar ’t mocht niet baten. Wat een verdriet. Grote glazen knikkers biggelden onophoudelijk langs Floortjes wangen. Than wist niet zo goed raad met de situatie en meldde ‘ikke niet huilen’. Nadat bleek dat tranen wel aandacht opleveren, deed hij een weinig overtuigende huilpoging. Floor herpakte zich uiteindelijk met daadkracht: we gaan een monument maken! Iets dat ons aan haar herinnert. Lieve Catootje, Groetjes aan Kees en Okkie en bedankt voor het spelen.

vrijdag 4 maart 2011

Het feest kan beginnen...





Vanochtend weer een vuurdoop: carnaval. De school stroomt vol met MegaMindy's, piraten, ridders, elfjes, sneeuwwitjes en ander gespuis. Ons dilemma: gaan we Than dit al aandoen? Zo nee, dan ziet hij Floor en andere kinderen verkleed en hoort hij ze erover praten. Hij zou niet begrijpen waarom hij hierbuiten gehouden wordt; en dat ligt natuurlijk heel gevoelig. Anderzijds is het een hele toestand, dat carnaval. Zelfs bij kleuters met een doorsnee Brabantse achtergrond zie je soms dat het te overweldigend is, zo'n bak met herrie. Afijn, wij hadden besloten om er 1,5 uur van mee te pikken. En mama blijft erbij. Dus ons vanochtend voor dag en dauw uit ons bed gehesen, want er moest verkleed en gesminkt worden. Gelukkig ben ik een ochtendmens ;) En omdat Floor vond dat mama toch ook echt moest verkleden, moest nog geimproviseerd worden. Uiteindelijk ging het goed met ridder Than. Het was inderdaad wel overweldigend, maar hij heeft ook genoten. Zeker na meet&greet met Prins Carnaval, waarbij hij een toetertje kreeg. Afijn, de kop is eraf: one down, four days to go ... ;)